سلامانقدر ناراحتم که نمیشه براش حدو مرز گذاشتمن واقعا ستاره ای ندارم تو آسمون?!واقعا هیچ جایی ندارم تو این کهکشان?!هیچ جایی برای من تو این سیاره نیست?!کاش منم مث شازده کوچولو یه سیاره کوچولو داشتمکه ه

دلم روزای آفتابی میخواست ولی این روزها بارون تنها چیزیه که روی صورتم معنی و مفهوم داره...

چرا هیچوقت زندگی اونطور که میخوایم پیش نمیره?!

اینهمه نشدن رمز و رازش چیه?!

میخوای بهمون ثابت کنی مارو برای صبور شدن به این دنیا فرستادی

چرا بیخیال صبر و حوصله آدمای بی حوصله و مزخرفی مث من نمیشی?!

گریه هامون که مروارید نمی شه..

خنده هامونم دوومی نداره..

پس نه میخوام گریه کنم

و نه بخندم

فقط میخوام نگاه کنم...

چرا همیشه لحظات غمگین یک دوست داشتن انقدر طولانیه?!

چرا مثل لحظه های خندیدن و لحظه های زیبا کوتاه نیست

همه چیز تو این دنیا سخته

شازده کوچولو خوشبحالت که تک و تنها روی سیارک خودت زندگی میکنی و عاشق یه گلی هستی که باهاش یه قدم فاصله داری...نه مث من دور و دور...

کاش منم یه سیارک داشتم اونوقت دیو رو ورمیداشتم میبردم اونجا توی خاک میکاشتمش و تا اخر عمر ازش مراقبت میکردم...

سلام

همیشه زندگی رو از پنجره اتاقم دیدم..دنیای بیرون از اتاقم همیشه دنیایی بود که میخواستم..فک میکردم میتونم مثل یک پرنده برم لب پنجره بال هامو باز کنم و پرواز کنم و برم تو اوج آسمون ها ولی بعد فهمیدم من که پرنده نیستم و هیچ بالی ندارم اگه بپرم میفتم زمین و خورد میشم...

شاید وقتشه که اتاقمو بپذیرم...اتاقم مهم نیست تو کدوم شهر و کشور باشه میتونم تصور کنم روی یه سیارکی تنها زندگی میکنم...

شاید باید اتاقم رو دنیام بدونم...

+تنها

+پیاده روی تو مسیر حمزه کلا به شهرک بهزاد

+بابل

دلم داره مث یه بمب میترکه نمیتونم هر لحظه و هر دقیقه گریه نکنم هرلحظه بدون اینکه بخوام اشک از چشام میاد انگار اختیار این اشکا دیگه دست من نیستچرا برا کسی گریه میکنم که بنظر نمیاد براش مهم باشم?!چرا قل

سلاممن احساس میکنم بهترین راه برای حل مشکلاتی که آدم با خودش داره اینه که خودشو فراموش کنه اینطوری دیگه چیزی که مربوط به خودش میشه مربوط به احساسش میشه اون رو اذیت نمیکنهدوباره دختر غمگین وجودم داره س